feb 222017
 

Er was eens een tijd dat biologisch voedsel biologisch was in de ware zin van het woord, in die zin dat het vrij was van bestrijdingsmiddelen en geoogst was van een akker die nog nooit kunst’mest’ had gezien. Dat is dan nu, waar wij in alle zichzelf als volwassen beschouwende supermarkten struikelen over de biologische producten, wel even andere koek.

biogarantie_2

Om de enorme wildgroei aan bio- en quasi-bio certificaten en logo’s een beetje aan wettelijke banden te leggen heeft de EU een eigen keurmerk in het leven geroepen, het bekende groene blaadje, gemaakt van sterretjes die elk staan voor een van de deelstaten van de Europese Gemeenschap, waarbij ik me dan wel afvraag waar die ene vállende ster voor staat.

leaf

Alle producten van Europesche bedrijven die werken volgens de regels die gelden om aan deze Euro-Bio-Certificering te voldoen moeten dit logo op de verpakking van die producten hebben staan. De regels die de Europesche Commissie heeft opgesteld met betrekking tot dit logo zijn érg uitgebreid en gedetailleerd. En, het lijkt er voor mij sterk op dat dit groene blaadje staat voor wérkelijk biologische productie, mits de bedrijven zich uiteraard houden aan de kwalificatie eisen.

En op die eisen worden deze bedrijven één keer per jaar gecontroleerd door een aantal onafhankelijke Europesche bedrijven. In Nederland wordt deze certificering en de controle daarop door SKAL verzorgd. Bedrijven dus die hun geld verdienen door andere bedrijven te certificeren, want, het kost een bedrijf geld om biologisch gecertificeerd te worden. Heeft een bedrijf eenmaal het bio-certificaat ‘aangeschaft’ dan is dit geld snel weer terug verdiend, aangezien de prijs voor biologische producten vele malen hoger mag liggen dan die van soortgelijke niet-bio producten.

En daar zit hem dan misschien wel de kneep! Al meermaals is fraude met biologische certificering in het nieuws gekomen, vermoedelijk het topje van een ondergrondse berg aan frauderingen. Zelf heb ik wel eens probéren uit te zoeken wat de vage bio-aanduiding op mijn bananen eigenlijk betekende, waarop bleek (ik kan de betreffende websites helaas niet meer vinden in mijn ‘Geschiedenis’) dat het betreffende importbedrijf allerlei bedrijfsaspecten in Duitsland had laten certificeren, behalve de landbouw en daarbij tóch het bio-certificaat mocht dragen. En, nogmaals persoonlijk, is het mij al vaak opgevallen dat bijvoorbeeld vleesproducten voorzien van het groene EU-logo eenmaal in de braadpan wel érg veel water blijken te bevatten en kwa smaak absoluut onder doen voor de vééééél duurdere zusterproducten van de échte biologische slagerij.

Nou ja, als we de letters van de Europese wetgeving hier aangaande bekijken dan lijkt de biologische landbouw en veeteeld een rooskleurige toekomst niets in de weg gelegd. Dus vooralsnog, totdat de betreffende producten met het steeds vaker wapperende groene EU-Bio-blaadje héél precies zijn geanalyseerd op alle inhoudsstoffen, lijkt het er op dat wij steeds gemakkelijker, in steeds meer Nederlandse winkels en supermarkten, onze tas kunnen vullen met gezonde producten.

Uiteraard kunt u er van verzekerd zijn dat Frontier World zijn (en haar)  uiterste best doen om, wáár het maar even kan, biologisch verantwoorde producten in te kopen en aan te bieden. Want hoewel wij zeker niet wars zijn van moderne wetenschap, trekken wij voor onze eigen gezondheid en die van onze klanten hier de grens: dat ons biologische lijf het meest gebaat is bij écht biologisch geproduceerde voedings- en vitamineproducten.

N.B. Het ook veelgebruikte ‘Beter Leven’ Certificaat is een label van de Dierenbescherming en staat niet specifiek voor biologische kwaliteit van het voedsel van slachtdieren.